ما، آدم‌های مورددار

دعوت می‌شوی برای انجام دادنِ يك پروژه‌ی كوتاه‌مدت. كارِ هيجان‌انگيزی است. بسيار تمايل داری كه كار را قبول كنی. صاحبِ كار تو را اساساً از وبلاگت می‌شناسد و همين موضوع بيشتر ذوق‌زده‌ات می‌كند. به امكاناتی كه وبلاگ برايت ايجاد كرده تا خودت و توانايی‌هات را نشان دهی فكر می‌كنی و خوشحالی. حرف‌های ابتدايی پيش از بستنِ قرارداد، همه مثبت‌اند. قرارداد را امضاء می‌كنی و كار به سادگی شروع می‌شود. در اولين ساعتِ كار كارفرما به تو می‌گويد كه بهتر است به خاطرِ حساسيت‌هايی كه اين پروژه دارد در روزهايی كه درگيرِ كار هستی چيزی در وبلاگت ننويسی. ملاحظه‌ی صاحب كار را می‌فهمی و قبول می‌كنی. روزِ بعد از تو می‌خواهد كه حواست به چيزهای ديگر هم باشد: نبايد توی چشم باشی. بعدتر كار بالا می‌گيرد: روزِ آخرِ كار از تو می‌خواهد كه اساساً هيچ‌وقت چيزی درباره‌ی كاری كه انجام داده‌ای ننويسی.

عصبانی‌ام. بيشتر از دستِ خودم كه چرا همان تذكرِ اول را هم بی‌اعتراض باقی گذاشتم—با اين‌كه فكر نمی‌كردم، واقعاً فكر نمی‌كردم، كار به اين‌جا بكشد كه مجبور باشم حضورم را در جايی كه بوده‌ام تكذيب كنم يا ساكت باشم در برابرِ چيزهايی كه اطلاعاتِ دستِ اول در موردشان دارم و غيره. می‌دانيد، اگر كه وبلاگ خوب و مفيد است، وبلاگِ فيلترشده دردسرساز است. اگر كه فعاليت‌های انسان‌دوستانه خوب و دل‌انگيز است، زندان رفتن به خاطرشان ممكن است شما را تا سال‌های زيادی از حقوق‌تان محروم كند. می‌دانيد، آدم‌های مورددار، به هر حال مورد دارند حتی اگر اين را صريح به‌شان نگويند.

پی‌نوشت – فارغ از اين موضوع خيلی شاداب‌ام. كار، اگر كه خوب و راضی‌كننده باشد، می‌تواند افسردگی‌تان را درمان كند. باور كنيد.



March 11, 2009 03:33 PM


Comments


salam
eydet mobarak.
kar dar onja ba hmin hasasiat hash emkanpazire vagarna mesle khili haye dige mishe kar nakard va rahat rantkhord va zendegi kard.omidvaram dark kardeh bashi ke moheme hadaf anjam beshe va sahmemono dar anjam hadaf bebinim .mesle fotbal almani .pirozi khobe na gol zadane ma.
shdab bashi.

Posted by: mohsen at March 21, 2009 01:27 PM

تو صدای آمریکا با مهمونای اسکاری دیدیمت عامو...خیلی هم ذوق زده شدم به قول برازجونیا دیگه سکرت بیدنش ول آوید

Posted by: امید at March 15, 2009 12:38 PM

یادش بخیر یه زمانی می‌شد اینجا راحت کامنت گذاشت! می‌گم پرستو اعصاب خودت رو خرد نکن. همه‌ی متن‌ات یه طرف، پی‌نوشت‌ات از بقیه‌اش مهم‌تره. کیپ گویینگ

Posted by: مریم مهتدی at March 14, 2009 12:19 PM

Cheers Parastoo
:)
;)Give me a big hug and kiss

Posted by: Ar at March 12, 2009 06:32 PM

i guess the best thing to do to is to do as you like. I have come back here 4 times to see what you thought about your gusests and what happened. Now you tell me that you wont talk about it? That is just plain wrong.

Posted by: bahador at March 12, 2009 02:23 AM

دقیقن! کار بهترین درمان افسردگیه.

Posted by: سیما at March 11, 2009 07:02 PM

عوضش در حکومت بعدی کلی برای خودت مهم می شی. مثلا یک مرضیه دباغ سکولار! (;

Posted by: میثم at March 11, 2009 04:56 PM

Post a comment





Remember Me?